Het gedicht
Het vriest dat het kraakt, en de wind is gemeen,hij blaast door je jas, en dwars door je heen.Maar Sint lacht erom, en hij zwaait met zijn staf,en het paard schudt de rijp van zijn manen af.
De kamer is vol, en de spanning is groot,en iedereen zit stil, met zijn handen in zijn schoot.Wie hoort daar wat kloppen? Is dat de wind,of is het de Sint, die het feest nu begint?
De zak was al vol, maar er moest nog wat bij:iets speciaals voor jou, zei de Sint tegen mij.Hij koos het met zorg en met heel veel plezier,en Piet pakte het in, in glanzend papier.
Je mag het nu openen, voorzichtig of snel,wat erin zit, dat zie je zo meteen wel.Sint hoopt maar dat het een glimlach geeft,want dat is waarvoor hij elk jaar weer leeft.
Het paard staat te trappelen, de nacht is nog lang,er wachten nog daken, maar Sint is niet bang.Hij zwaait nog een keer, en dan is hij weer weg:tot volgend jaar, en geniet ervan, zeg!
Wat blijft er nog over? Een spoor op het dak,een strik op de grond, en een lege zak.En wat blijft er nog meer? Een lach op je gezicht,en dit vrolijke, ietwat gekke gedicht.
Sint
Gemaakt met cadeaurijm.nl