Het gedicht
Het vriest dat het kraakt, en de wind is gemeen,hij blaast door je jas, en dwars door je heen.Maar Sint lacht erom, en hij zwaait met zijn staf,en het paard schudt de rijp van zijn manen af.
Over de daken, door sneeuw en door kou,gaat Sint in galop, helemaal naar jou.De maan is zo rond, en de sterren zo fel:het paard kent de weg, en het draaft extra snel.
Sint weet dat jij van lekker koken houdt,met smaak en met geur, niet alleen peper en zout.Maar wat als dat groen nu gewoon bij je groeit,op de vensterbank, waar jij het zelf besproeit?
Een beetje water en een plek in het licht,en binnen een paar weken heb je groen in zicht.Knip wat je nodig hebt voor soep of voor sla,en Sint komt graag proeven, zeker weten, ja!
Leg dit gedicht in een la, en vergeet het dan maar,en vind het terug in de zomer, of volgend jaar.Dan lees je het weer, en dan weet je meteen:Sint dacht toen aan jou, en aan jou alleen.
Sint slaat nu zijn boek dicht: het is mooi geweest,en hij wenst jou nog een heel gezellig feest.Maar na de zomer gaat het weer open, bij jouw naam,en dan zwaait hij weer even naar jou door het raam.
Sint
Gemaakt met cadeaurijm.nl