Het gedicht
Sint kamde zijn baard, honderd keer, heel precies,en poetste zijn ring, want die was een beetje vies.Zijn mijter staat recht en zijn mantel zit strak,want vanavond landt hij op jouw eigen dak.
Het vriest dat het kraakt, en de wind is gemeen,hij blaast door je jas, en dwars door je heen.Maar Sint lacht erom, en hij zwaait met zijn staf,en het paard schudt de rijp van zijn manen af.
De zak was al vol, maar er moest nog wat bij:iets speciaals voor jou, zei de Sint tegen mij.Hij koos het met zorg en met heel veel plezier,en Piet pakte het in, in glanzend papier.
Je mag het nu openen, voorzichtig of snel,wat erin zit, dat zie je zo meteen wel.Sint hoopt maar dat het een glimlach geeft,want dat is waarvoor hij elk jaar weer leeft.
Sint slaat nu zijn boek dicht: het is mooi geweest,en hij wenst jou nog een heel gezellig feest.Maar na de zomer gaat het weer open, bij jouw naam,en dan zwaait hij weer even naar jou door het raam.
Straks vaart Sint weer terug, naar Spanje, heel ver,en 's avonds op de boot telt hij ster na ster.Hij noemt er een naar jou, de mooiste die er staat,en die knipoogt naar hem, als hij slapen gaat.
Sint
Gemaakt met cadeaurijm.nl