Het gedicht
Het vriest dat het kraakt, en de wind is gemeen,hij blaast door je jas, en dwars door je heen.Maar Sint lacht erom, en hij zwaait met zijn staf,en het paard schudt de rijp van zijn manen af.
De kamer is vol, en de spanning is groot,en iedereen zit stil, met zijn handen in zijn schoot.Wie hoort daar wat kloppen? Is dat de wind,of is het de Sint, die het feest nu begint?
De zak was al vol, maar er moest nog wat bij:iets speciaals voor jou, zei de Sint tegen mij.Hij koos het met zorg en met heel veel plezier,en Piet pakte het in, in glanzend papier.
Je mag het nu openen, voorzichtig of snel,wat erin zit, dat zie je zo meteen wel.Sint hoopt maar dat het een glimlach geeft,want dat is waarvoor hij elk jaar weer leeft.
En o ja, nog één ding, dat vraagt Sint met klem:ruim straks het papier op, al is het maar voor hem.Want vorig jaar gleed hij over een strik op de mat,en toen lag hij, met mijter en al, languit plat.
Sint vindt jou een kanjer, dat moet je weten,en dat mag je heel het jaar niet vergeten.Ook als het eens tegenzit, of als je je vergist,denk dan aan de Sint, die het altijd al wist.
Sint
Gemaakt met cadeaurijm.nl